Aagje De Knuffelkoe en meelwormen: Moergestel houdt van dieren en lust insecten

Meelwormen eten: ogen dicht, ergens anders aan denken en hup…. naar binnen. Een bezoeker proefde voor de eerste keer van zijn leven insecten.(Foto: Paul Spapens)

Meelwormen eten: ogen dicht, ergens anders aan denken en hup…. naar binnen. Een bezoeker proefde voor de eerste keer van zijn leven insecten.(Foto: Paul Spapens)

Aflevering 18: 2015
Een koe die zich graag laat knuffelen, die zijn er niet veel. Probeer maar eens een koe in een weiland naar je toe te lokken (kom dan, kom dan…) en vervolgens je hoofd op haar – bokkende – kop te leggen. Honderd-tegen-één dat dat niet lukt. Tijdens WieKentKunst 2015 was het knuffelen van een koe wel mogelijk en er werd dan ook veel gebruik van gemaakt. Aagje de Knuffelkoe van Remie van de Wouw aan de Servennestraat werd zelfs een landelijke beroemdheid.

En daardoor kwam Moergestel op de kaart te staan als mens- en diervriendelijk dorp. Precies die interactie tussen mens en dier was de opzet van ’t Gèèsels Dieren WieKent, zoals het thema van 2015 luidde. Dat het een thema was dat inspireerde bleek uit de liefst 24 verschillende programmaonderdelen, zoals de varkentjes Kote en Letje van Annie en Henk van Roessel.

Daaronder onder andere ook een bezoek aan de moderne melkveehouderij van Elly en John van de Wouw. Aan de Pijnendijk hielden ze toen 150 koeien en 100 jongvee. De talrijke bezoekers konden kennismaken met het fraaie bedrijf van een bij hun dieren zeer betrokken echtpaar. WieKentKunst wilde graag bereiken dat veel mensen dit bedrijf bezochten. Immers, net als de schoenindustrie is het boerenbedrijf van oorsprong een fundament onder de Gèèselse samenleving. Door zulke bedrijven te bezoeken groeit het respect dat onze boeren verdienen.

WieKentKunt liet door middel van het evenement zien hoe rijk geschakeerd en verrassend de relatie tussen mens en dier in Moergestel is. Een ware eye opener was het volledig voor katten ingerichte woonhuis van dierenhotel Alert aan D’n Opslag. Kinderen konden ervaren hoe het vroeger was om op een paardenkar over een hobbelig zandpad te rijden: ‘Kijken naar de kont van het paard…’. Ze zijn allemaal opgegroeid met auto’s, maar pas twee generaties terug was het niet anders, wilde WieKentKunst laten ervaren.

Twee maanden na het jaarlijks evenement (in 2015 over dieren) liet WieKentKunst weer van zich horen. Sinterklaas onthulde een nieuwe, door WieKentKunst geschonken bank rond de Verniel-me-niet-boom aan de Herengoedstraat.(Foto: Paul Spapens)

Twee maanden na het jaarlijks evenement (in 2015 over dieren) liet WieKentKunst weer van zich horen. Sinterklaas onthulde een nieuwe, door WieKentKunst geschonken bank rond de Verniel-me-niet-boom aan de Herengoedstraat.(Foto: Paul Spapens)

Een vertaling naar het heden werd gelegd door de Moergestelnaren op te roepen selfies met hun lievelingsdieren te maken. Dat leverde vertederende footookes op, zoals van de zusjes Kim en Lotte met Tokkie de Kiep. Op het St.-Jansplein werd een behoorlijk omvangrijke informatiemarkt over kleindieren gehouden. Een van de grote trekpleisters was een knoeperd van een konijn dat wel duizend liefkozende aaien over haar glanzende vacht heeft gekregen; een heerlijk voorbeeld trouwens van de uitstekende manier waarop Moergestelnaren met konijnen omgaan.

Omdat veel dieren voor het vlees worden gehouden, wilde WieKentKunst daar wel eens een tegenpool van laten proeven. Het was tijdens deze WieKentKunst dat veel Moergestelnaren voor de eerste keer van hun leven insecten hebben gegeten. Experts zeggen dat insecten in de toekomst een belangrijkste eiwitbron vormen. Niet dat de gefrituurde meelwormen er in ging als koek, maar het was wel iets om het er thuis over te hebben.
Weet je wat ik nu weer heb gegeten?
Nee!
Knapperige sprinkhanen!
O, bij WieKentKunst zeker….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *